Μια εβδομάδα στη Μήλο

Άφιξη με το πλοίο από την Αθήνα — η πρώτη ματιά στον απέραντο ηφαιστειογενή κόλπο καθώς μπαίνεις στο λιμάνι.

Το έκλεισα μέσω Booking.com και η ενοικίαση για όλη την εβδομάδα βγήκε γύρω στα 400 € με πλήρη ασφάλεια. Και η εξυπηρέτηση με καθησύχασε — όταν άδειασε η μπαταρία την τέταρτη μέρα, ήρθαν γρήγορα και μου έδωσαν καλύτερο αυτοκίνητο.

Τα φημισμένα σύρματα του Κλήματος είναι βαμμένα σε έντονα κόκκινα και μπλε, με τις πόρτες τους να ανοίγουν κατευθείαν στο νερό — μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες του νησιού.

Σίγουρο δωρεάν πάρκινγκ, πέντε λεπτά με τα πόδια από το διαμέρισμα στην Πλάκα — βολική βάση για τις πρώτες τέσσερις μέρες.

Η σύντομη ανάβαση στο ενετικό κάστρο σε ανταμείβει με το καλύτερο πανόραμα ηλιοβασιλέματος στη Μήλο — ολόκληρος ο κόλπος χρυσίζει από κάτω σου.

Το συνιστώ ανεπιφύλακτα, έστω και μόνο για τη θέα. Το δωμάτιο με το μπαλκόνι είναι ιδανικό για πρωινό και βραδινό καφέ με θέα τις ασβεστωμένες στέγες της Πλάκας.

Άξιζε κάθε πρωινό ξυπνητήρι. Στις 6 το πρωί οι λευκοί σχηματισμοί από ελαφρόπετρα παίρνουν ροζ απόχρωση και ο κόσμος δεν έχει φτάσει ακόμη — μοιάζει πραγματικά με σεληνιακό τοπίο.

Μετά τις βουτιές από τα βράχια, πήγαινε σε αυτόν τον μικροσκοπικό, πολύχρωμο ψαράδικο οικισμό, όπου τα ζωηρά βαμμένα σύρματα είναι χωμένα μέσα στον βράχο πάνω από τη θάλασσα.

Δικαίως γνωστό μέρος. Η χωριάτικη σαλάτα, το χταπόδι στα κάρβουνα και το σουβλάκι ξιφία ήταν όλα εξαιρετικά — κλείσε τραπέζι από πριν, αν μπορείς.

Αγαπημένη παραλία για χαλάρωση: αμμώδης, χωρίς κοσμοσυρροή και προστατευμένη — ωραία αντίθεση με τους εντυπωσιακούς βραχώδεις σχηματισμούς αλλού στο νησί.

Μια βραδινή βόλτα στα στενά σοκάκια της Πλάκας είναι απαραίτητη — οι ασβεστωμένοι τοίχοι, οι εκκλησίες με τους γαλάζιους τρούλους και οι μπουκαμβίλιες είναι η ίδια η ουσία των Κυκλάδων.

Ένα δείπνο που με ικανοποίησε απόλυτα — απλή, τίμια ελληνική κουζίνα σε ζεστό γειτονικό περιβάλλον.

Επιστροφή στο μπαλκόνι του Piazza Castello για ένα τελευταίο ποτό και ένα ήσυχο κλείσιμο μιας γεμάτης μέρας.

Αν επιστρέψεις λίγο αργότερα, εκμεταλλεύεσαι στο έπακρο το πρωινό φως για τις βουτιές — τα λευκά βραχώδη πλατώματα προσφέρουν άλματα σε διάφορα ύψη.

Μια γαλήνια παραλία στη νότια ακτή για χαλάρωση μετά την πρωινή αδρεναλίνη — αισθητά πιο ήσυχη από τα σημεία της βόρειας πλευράς.

Ένα σκαλί πιο πάνω, για ένα ξεχωριστό βράδυ — η φιλοξενία του ιδιοκτήτη ήταν αντάξια της ποιότητας του φαγητού, κάτι που το έκανε ένα από τα καλύτερα γεύματα του ταξιδιού.

Μια μικρή παράκαμψη στον δρόμο για τα Πολλώνια που αξίζει απόλυτα — κολυμπάς μέσα από μια θαλάσσια σπηλιά με καταρρευσμένη οροφή και βγαίνεις σε έναν τυρκουάζ θάλαμο ανοιχτό στον ουρανό.

Δωρεάν πάρκινγκ δίπλα στο διαμέρισμα στα Πολλώνια

Μια σύντομη πεζοπορία γύρω από τα Πολλώνια οδηγεί σε αυτό το εκκλησάκι στην κορυφή του λόφου, ένα ήσυχο σημείο με υπέροχη θέα στη θάλασσα την ώρα που δύει ο ήλιος.

Ο μοναδικός γύρος στα Πολλώνια — και μάλιστα πολύ καλός. Απλός, χορταστικός και ακριβώς αυτό που θέλεις μετά από μια μέρα στη θάλασσα.

Γραφικό ψαροχώρι στη βόρεια ακτή, με πολύχρωμα σύρματα σκαμμένα μέσα στον βράχο — αξίζει τη μικρή παράκαμψη.

Για να κατέβεις πρέπει να στριμωχτείς μέσα από μια στενή σχισμή και να κατεβείς μια ανεμόσκαλα, όμως ο απόμερος όρμος από κάτω είναι η ανταμοιβή. Δεν είναι για όλους, αλλά αν τα καταφέρεις, δεν ξεχνιέται.

Μακριά, αμμώδης παραλία στη νότια ακτή, ιδανική για μια πραγματικά τεμπέλικη μέρα στη θάλασσα — πιο ήρεμα νερά και περισσότερος χώρος από τα πολυσύχναστα βόρεια σημεία.

Δείπνο πάνω στην παραλία, την ώρα που ο ήλιος βυθίζεται στη θάλασσα — ιδανικός τρόπος να περάσεις ένα βράδυ στη Μήλο.

Δεν χρειάζεται δίπλωμα — η Bloomarine σού κάνει πλήρη ενημέρωση και σου δίνει λίστα με τις καλύτερες στάσεις. Στα 270 € περίπου για όλη τη μέρα, η σχέση αξίας-τιμής είναι εξαιρετική και είναι ο πιο αξέχαστος τρόπος να δεις τις ακτές της Μήλου.

Εντυπωσιακές θαλάσσιες σπηλιές, προσβάσιμες μόνο με σκάφος — τα τυρκουάζ νερά στο εσωτερικό τους δεν μοιάζουν με τίποτα που θα δεις από τη στεριά.

Προστατευμένη στάση για μεσημεριανό, περιτριγυρισμένη από πανύψηλους λευκούς βράχους — ένα από τα πιο εμβληματικά αγκυροβόλια του Αιγαίου.

Ένας απόμερος όρμος που ανακάλυψα στην επιστροφή προς το λιμάνι — από εκείνες τις ιδιωτικές παραλίες που τις βρίσκεις μόνο από τη θάλασσα.

Μοναδικό φινάλε: το Sirocco ψήνει τα ψάρια του θαμμένα στην ηφαιστειακή άμμο του νησιού — μια τοπική τεχνική τόσο νόστιμη όσο ακούγεται.

Μια τελευταία ματιά στον κόλπο πριν επιβιβαστώ στο πλοίο για την Αθήνα και την πτήση της επιστροφής.